Chris ! Kom hier ! Je bent net op tijd.
Hij wandelt elke morgen zeker een uur lang.
Hij heeft te hard gewerkt, soms heel de nacht.
Deze Solaristiek ook !
Hij doet me denken aan een boekhouder die zijn berekeningen maakt.
We verwachtten je gisteren.
Hij wilde weglopen toen hij me zag.
Hallo !
Hoe gaat het ermee ?
Ik had je gisteren beter met rust kunnen laten.
Wat zijn we oud geworden ! Ik begin het eindelijk te beseffen.
Alles zal van zijn eerste rapport van het station afhangen.
Elk bericht dat we ontvangen is verwarrend en onbegrijpelijk.
Als hij bevestigt dat de studie niet moet verdergaan,
kan het station uit de baan rond Solaris gehaald worden.
Ik begrijp het.
Je hebt beloofd met hem te praten. Ik heb de film meegenomen.
Ja, natuurlijk.
Zou je de jongen een paar dagen bij je kunnen houden ?
Anna zal blij met 'm zijn. Ze heeft nu meer tijd.
Wanneer vertrekt hij ?
Morgen om deze tijd zal hij al weg zijn.
Het is hier erg leuk.
Dit huis lijkt op mijn opa's huis. Daar was ik erg gesteld op.
En dus hebben we dit net zo gebouwd.
Ik geef niet erg om nieuwe dingen.
Nou, ik moet gaan. Ik heb een hoop te doen.
Wil je dit niet zien ?
Ik heb het al vaak gezien.
21 dagen na de start van onze expeditie,
gingen radiobioloog Vishnyakov en natuurkundige Fechner
op ontdekkingsmissie over de Solaris oceaan in een vliegend toestel.
Toen ze niet terugkeerden, begonnen we een zoektocht.
Er was teveel mist, en we moesten de zoektocht staken.
Alle toestellen keerden terug naar de basis.
Behalve de helikopter van Burton
Hij keerde terug toen het al donker was.
Hij liep onmiddellijk naar zijn vertrek, duidelijk in shock.
Het was zo ongewoon voor een man
die al meer dan elf jaar piloot is.
Hij herstelde binnen een paar dagen maar hij zou de basis nooit verlaten.
En hij weigerde in de buurt te komen van het raam dat uitzicht bood over de oceaan.
Terwijl hij onder medisch toezicht stond in een kliniek bood hij aan een verklaring af te leggen
van grote betekenis,
een waarvan hij vond dat die de gehele toekomst van Project Solaris kon beïnvloeden.
Maar goed, laat dat verhaal maar eens horen.
Nu is het tijd om Burton aan het woord te laten.
De eerste keer dat ik daalde tot onder de driehonderd meter,
had ik moeite om hoogte te houden,
want er kwam wind opzetten.
Ik had de grootste moeite om het schip te besturen.
Ik keek niet naar buiten.
Als gevolg, ging ik in een mistbank binnen.
Was dat een gewone mist ?
Het was zoals ik nog nooit gezien had.
Het leek op een lijmachtige substantie, een kleverige massa.
Alle ramen waren beslagen.
Door de weerstand van de mist begon ik hoogte te verliezen.
Waar ik dacht dat de zon stond, gloeide de mist als vuur.
Een half uur later dook ik op in een grote open ruimte.
De plek was rond, ongeveer een paar honderd meter doorsnee.
Op dat moment nam ik grote veranderingen in de oceaan waar.
Het water werd vlak en de oppervlakte leek transparant.
Een soort geel slijm begon eronder te stollen.
Toen het naar boven kwam, glinsterde het als glas.
Toen begon het te koken, en een luchtige korst verscheen er bovenop.
De bovenkant was bruin zoals stroop.
Dit mengsel verharde zich tot grote klonten,
vormgevend aan allerlei beelden.
Ik werd naar de mist toe getrokken,
dus ik moest een tijd vechten tegen deze kracht.
Toen ik opnieuw naar beneden keek,
zag ik een soort tuin.
Een tuin ?
Stilte, alstublieft
Ik kon planten, heggen, acaciabomen en smalle paden zien.
Allemaal van dat zelfde spul.
En hadden al die bomen en planten bladeren ?
Die struiken, acacia's ?
Ze zagen eruit alsof ze van plastic waren, maar op ware grootte.
Plotseling verschenen er allemaal barsten.
Het koken begon weer, overal was schuim.
Jullie kunnen het zelf zien.
Alles wat ik zag staat op de film.
Dan stel ik voor de zitting te onderbreken
en het met eigen ogen te bekijken.
Ja, laat ons de film zien. Het is erg interessant.
- Is dat alles ? - Ja, dat is alles.
Maar we begrijpen het niet.
Er staan alleen wolken op de film !
Dat moet de mist zijn waar ik het over had.
Ik ben net zo verbaasd als jullie.
Dit zou het gevolg kunnen zijn van de briomagnetische stroming van
de Solaris oceaan die werkt op Burton's geweten.
We weten dat deze stromingen niet alleen een gigantisch hersensysteem zijn,
maar ook gedachten kunnen genereren.
Dat is een hypothese die niet is bevestigd.
Was jij niet ziek op die bewuste dag ?
Oh, dit stuk is zinloos.
We pikken hier de draad weer op.
... ik zag iets drijven.
Het leek op Fechners ruimtepak.
Ik bleef er omheen cirkelen om het niet uit het oog te verliezen.
Ineens kwam de vorm overeind...
alsof hij op het water liep.
Ik zag de man, hij droeg geen ruimtepak, bewegen.
Was het menselijk ?
Ja.
Zag je zijn gezicht ?
Ja.
Wie ?
Wie was hij ?
Het was een kind.
- Heb je het herkend ? - Ik had het niet eerder gezien.
Toen ik dichterbij cirkelde,
zag ik hoe monsterlijk het was.
Wat bedoel je ?
Eerst zag ik het niet,
maar toen werd duidelijk dat het ongelofelijk groot was.
Het was ruim drie meter lang,
met blauwe ogen en donker haar.
Als je je niet goed voelt,
kunnen we het verhoor uitstellen.
Ik wil doorgaan.
Het was helemaal naakt, alsof het pas geboren was.
En het was vochtig, glibberig.
De huid glinsterde
Het bewoog mee met de golven,
maar het ging op eigen kracht vooruit.
Het was allemaal nogal walgelijk.
Wacht even,
dit is het zo'n beetje.
... Burtons verklaring lijkt op
een hallucinatie
veroorzaakt door de atmosferische invloed van de planeet
in combinatie met een afwijking in de cortex
waardoor er vreemde associaties ontstaan.
Dit rapport is in geen enkel opzicht een weergave van de werkelijkheid.
Of tenminste in bijna geen enkel opzicht.
Professor Messenger heef een andere mening.
Hij denkt dat de informatie
van Burton waar kan zijn
en uitgebreid bestudeerd moet worden.
Ik zag alles wat ik heb beschreven met mijn eigen ogen.
Ik zou nog iets anders naar voren willen brengen.
We staan op het punt een enorme ontdekking te doen,
en het zou onverstandig zijn om onze beslissing
over deze observaties te laten beïnvloeden door een leek.
Iedere onderzoeker kan jaloers zijn op deze piloot,
zijn heldere geest, zijn observatievermogen.
Sterker nog, gezien de recente informatie,
zijn we moreel gedwongen m verder te gaan met onze proeven.
Ik snap hoe professor Messenger zich voelt,
maar kijk eens terug op de lange weg die we hebben afgelegd.
Ondanks al ons werk, zijn de Salarisproeven weer bij af.
Jaren van inspanning zijn nutteloos gebleken.
Alles wat we over Solaris weten,
doet me denken aan een berg losse feiten
die we maar niet kunnen samenvoegen tot een geheel.
En met betrekking tot de essentie zijn we nog slechter af.
De Solaristiek gaat naar de knoppen.
De kernvraag gaat veel verder dan alleen Solaristiek.
We onderzoeken de uiterste grenzen van menselijke kennis.
Door kunstmatig een grens van onze kennis aan te geven
beperken we het concept van de oneindigheid van menselijke kennis.
En als we niet vooruitgaan, riskeren we dan niet achteruitgang ?
Wat bedoel je ermee dat mijn informatie
niet overeenkomt met de feiten ?
Ik zag het met mijn eigen ogen.
Ik bedoel dat een echt fenomeen
jouw hallucinatie veroorzaakt heeft.
Als het waait het is makkelijk
om een bosje met een levend wezen te verwarren.
Om nog maar te zwijgen over een vreemde planeet.
Je hoeft je daardoor niet beledigd te voelen.
Wat ga je doen in het licht van professor Messengers idee ?
Niets.
We stoppen ons onderzoek in dit gebied.
Ik wil een verklaring afleggen.
Je beledigt mij niet, je beledigt het experiment.
Enzovoort...
Het is tegenwoordig heel normaal
om in lachen uit te barsten als Burtons rapport aan de orde komt.
We kennen je al zolang, maar ik weet nog zo weinig van je.
Je zag er toen knap uit.
Dan meen je niet, maar bedankt.
Chris, wat denk jij ervan ?
Ik wil graag even alleen met je zoon spreken.
Ik wil niet nog een keer voor gek staan.
Ik wacht buiten op je.
Die Burton van jouw ziet er belachelijk uit.
Niet zeggen. Hij voelt zich niet op zijn gemak.
Hij voelt zich een indringer.
Hij is gekomen omdat hij de zaak zo belangrijk vindt.
Ik heb ook niet graag met buitenstaanders te maken.
We spreken elkaar niet voldoende.
Goed dat je dat zegt.
Al is het op de laatste dag.
De laatste dag...
Als je overdrijft bij het afscheid nemen,
voel je je achteraf altijd lullig.
Laten we elkaar na het eten zien. We moeten praten.
Waarom heb je die Burton nou net vandaag uitgenodigd ?
Waar slapen de gasten ?
Boven, denk ik.
Ik ben beneden.
- Maar misschien... - Wacht even.
De vraag waar ze slapen kan wel even wachten.
Luister, Chris...
Wat is er ?
Wat staat daar in de garage naar mij te kijken ?
Gewoon, een paard.
Ik heb dat al eerder gezien.
Kom op.
Hij is erg aardig. Kijk eens hoe mooi hij is !
Ik denk dat de Solaristiek in een impasse zit...
door onverantwoordelijk gefantaseer.
Ik ben alleen geïnteresseerd in de waarheid,
maar jij wilt me van jouw standpunt overtuigen.
Ik kan geen conclusies trekken die gebaseerd zijn op 'gevoel'.
Ik ben geen dichter. Mijn probleem is simpel:
stop het onderzoek, trek het station terug en geef toe
dat er een crisis is in de Solaristiek,
of neem vergaande maatregelen,
zoals de oceaan bombarderen met stralen van hoge intensiteit.
Nee, dat niet !
Wilde jij het onderzoek niet tegen elke prijs voortzetten ?
En jij wilt datgene vernietigen wat wij niet begrijpen ?
Nee, ik pleit niet voor kennis tegen elke prijs.
Kennis is alleen geldig als die moreel gefundeerd is.
Alleen de mens weet kennis immoreel te maken.
Denk aan Hiroshima.
Maak de wetenschap dan niet immoreel ! Het is vreemd...
Daar is niets vreemd aan.
Zelfs jij kan er niet zeker van zijn
dat je iets anders hebt gezien dan hallucinaties.
Bedankt voor je tijd. Er valt verder niets meer te zeggen.
- Iets aan de hand ? - Ik vertrek.
Vertrek ?
Hij is een boekhouder, geen wetenschapper.
We zijn vrienden Burton, maar dat mag je niet over hem zeggen !
We kennen elkaar twintig jaar. Ooit moest het aflopen, denk ik.
Laat je het kind in de steek ?
Waarom heb je hem beledigd ? Je bent harteloos.
Het is link om types als jij het heelal in te sturen.
Alles is er veel te kwetsbaar !
De aarde kan mensen van jouw soort op de een of andere manier nog aan,
maar tegen wat voor prijs !
Ben je jaloers omdat hij me zal begraven en jij niet ?
Er is vastgesteld dat de oceaan van Solaris een soort brein is.
Later werd een nog gedurfder hypothese gelanceerd:
de oceaan zou een denkende substantie zijn.
Al die jaren zijn deze hypothesen niet met bewijzen ondersteund.
Dit programma betreft Solaris.
Er zijn nog maar weinig echte gelovigen over.
In de eerste plaats zijn dat degenen die verbonden zijn met het station.
Op het station zelf zijn er van de 85 koppen nog drie bemanningsleden over.
Dat zijn astrobioloog Sartorius,
cyberneticus Snout
en natuurkundige Guibariane die zich met het probleem bezig houdt...
Ik bel uit de stad.
Burton !
Anna, alsjeblieft, we moeten praten.
Waar ik het met Chris over had, was niet belangrijk. Ik had hem moeten
zeggen dat Messenger tijdens de vergadering een andere mening had.
Hij was erg geïnteresseerd in Fechner die in de Solaris-oceaan stierf.
Nu blijkt dat Fechner een zoon had. Hij liet zijn familie in de steek.
Messenger en ik hebben zijn weduwe bezocht.
Ik heb dat kind gezien.
Dat heb je me nooit verteld.
Ik kreeg er de kans niet voor. - Akkoord, en verder ?
Hij leek precies op het kind dat ik zag op Solaris.
Hij was alleen geen drie meter lang.
Het zou niet goed zijn als hij er voor de lancering aan dacht,
maar hij moet het zich herinnerd hebben toen hij er was.
Deze hoeven we niet te bewaren.
De enige die we moeten houden zijn die in mijn slaapkamer.
Al mijn notities, mijn theorie, waarom hebben we ze eigenlijk bewaard ?
Mocht er iets gebeuren, dan vind ik wel iemand om ervoor te zorgen.
Zoek maar niet naar de film met het kampvuur. Die neem ik mee.
Moet je zeker doen...
- Klaar, Kelvin ? - Klaar.
Je hoeft je nergens zorgen over te maken. Goede reis.
- Wanneer is de lancering ? - Je bent al onderweg !
Station Solaris ! kan je iets doen ?
Ik raak de balans kwijt.
Waar zijn jullie ? Jullie hebben gezelschap !
Dokter Snout ?
Snout ?
Ik ben Kelvin, psycholoog.
Jullie verwachtten mij kennelijk niet.
Heb je het radiogram gekregen ?
Jazeker.
Waarom ben je dan zo overstuur ?
Neem me niet kwalijk...
Waar is Guibariane ? En Sartiorius ?
Sartorius is in zijn hut. Guibariane is dood.
Dood ?
Hij pleegde zelfmoord.
Ik kende Guibariane. Het is niets voor hem om...
Hij was in een diepe depressie.
Sinds die mysterieuze aandoeningen begonnen...
Misschien kan je beter even uitrusten. Neem een bad en zoek een kamer uit.
Kom hier over een uur terug.
Ik wil Guibariane... ik bedoel Sartorius graag ontmoeten.
Ik betwijfel of hij je toelaat. Hij is in zijn laboratorium.
Luister, ik snap dat er iets bijzonders is gebeurd,
en misschien kan ik...
Dokter Kelvin...
Zie je... Alsjeblieft, kom over een uur.
Ga nu en rust.
Nu zijn we hier met zijn drieën: jij, ik en Sartorius
Je kent ons van de foto's.
Als je iets raars ziet, niet mij of Sartorius,
houd je hoofd er dan bij.
- Wat zou ik zien ? - Dat hangt van jou af.
- Hallucinaties ? - Nee, maar denk er aan.
- Denk aan wat ? - Dat we niet op aarde zijn.
Waarom praten we vanavond niet ?
Nee, we doen het morgenvroeg !
A. Guibariane
Mens
aan C. Kelvin.
Hallo, Chris.
Ik heb nog even.
Er zijn nog een paar dingen die ik je moet zeggen,
waarvoor ik je moet waarschuwen.
Ik ga er vanuit dat je weet wat er met me gebeurd is.
Zo niet, dan krijg je de details van Snout of Sartorius.
Wat er met me gebeurd is,
doet er niet toe.
Het valt toch niet uit te leggen.
Ik ben bang dat wat er gebeurd is, slechts het begin is.
Ik zou graag anders willen,
maar het kan jullie allemaal overkomen.
Hier kan het zeker iedereen overkomen.
Maar denk niet dat ik gek ben.
Je kent me goed.
Als ik genoeg tijd had, zou ik je uitleggen waarom ik dit deed.
Als het je overkomt zul je weten dat je niet gek bent.
Dat is het belangrijkste.
Wat betreft de voortgang van ons onderzoek,
ben ik het met Sartorius eens.
Bombardeer de oceaan met sterke rontgenstralen.
Het is verboden, maar je hebt geen keuze.
Wij - of beter jullie... worden erin getrokken.
Het kan een manier zijn om het slot te breken.
Het is je enige kans om contact te maken met dit monster.
Er is geen andere oplossing over.
Als je...
Dokter Sartorius, mijn naam is Kelvin. Ik ben twee uur geleden aangekomen.
Kijk, ik zit hier in een klote situatie.
of wel doe je open, of wel breek ik de deur open !
Oké, ik doe de deur open, maar kom niet naar binnen. Ik kom naar buiten.
Mijn naam is Kelvin.
Je zult wel van mij gehoord hebben. Ik werkte samen met Guibariane.
Dr. Snout heeft me verteld over Guibariane... Ik kan het niet geloven.
Dus je kent het verhaal.
Ja, het is verschrikkelijk. Ik ken de details niet, alleen dat hij dood is.
Iedereen van ons kan sterven.
Maar hij stond erop op aarde begraven te worden.
Guibariane wilde in de aarde zijn, bij de wormen.
Heb je ooit van Burton gehoord ?
Ja, hij zocht mee naar Fechner.
Fechner had een magnifieke dood, en Guibariane was een lafaard.
Alsjeblieft... Hij is dood ! Waarom nu nog over hem oordelen ?
De waarheid achterhalen zou de enige zorg moeten zijn.
Je bent misleid in je zoektocht. Luister...
Die moed die je voorwent is alleen maar onmenselijk.
Hou op. Je bent duidelijk geëmotioneerd.
Je moet jezelf aanpassen. Gezondheid.
Ik kwam Sartorius tegen en we hebben gepraat.
Ik vind hem niet erg aardig.
Hij is een getalenteerde wetenschapper.
Ik ben bang. Ik voel me niet zo goed.
Er is niet met je aan de hand, maar je wil geen advies aannemen.
Is er nog iemand anders op het station, Naast ons drieën ?
Zag je iets ?
Waar was je me tegen aan het waarschuwen ?
Wat heb je gezien ?
Een mens ? Was ze echt ?
Kan ze worden aangeraakt of gevoelt, of gewond raken, of gekwetst ?
Wanneer heb je haar voor het laatst gezien, vandaag ?
En jij, hoe weet ik wie jij bent ?
- Waar kwam ze vandaan ? - Laat me met rust !
Je bent bang...
Geen zorgen, ik zal niet denken dat je gek bent.
Ik, gek ? Mijn God, jij weet zo weinig...
Gestoord zijn zou een zegen zijn !
Snout, luister...
Het is allemaal zo absurd.
Ze brijpen er niks van.
Ze zijn er zeker van dat ik gek ben.
Ik dacht dat het iets was zoals waanzin. Ik moet dit doen.
Ik ben bang dat Snout en Sartorius binnen willen breken.
Ze hebben niet door wat ze doen. Ik ben bang, Chris...
Ik kan niet...
Niemand zal dit ooit begrijpen...
Guibariane, open de deur ! En doe niet zo dom !
Dat zijn wij, Snout en Sartorius !
We willen je Helpen !
Ze zeggen dat ze mij willen helpen.
Oké, stop met dat kloppen.
Ik ben mijn eigen rechter.
Heb je haar nog gezien ?
Begrijp mij Chris, ik ben niet boos.
Het heeft te maken met mijn geweten.
Ik hoopte echt dat je hier op tijd zou zijn.
Hoe...
Het is goed zo.
Maar je kan onmogelijk... hoe Heb je mij gevonden ?
Wat bedoel je met 'zoek het lekker uit" ?
Niet doen Chris, je kietelt me.
Waar zijn mijn schoenen ?
Daar zijn ze niet.
Wie is dat ?
Chris, Dat ben ik...
Weet je...
Ik heb een voorgevoel.
Alsof ik iets ben vergeten.
Wat scheelt er toch met mij ?
Hou je van mij ?
Waar om vraag je dat, Hari, Dat weet je toch.
Ik moet er uit. Ik ben niet lang weg, wacht op mij.
- Mag ik mee ? - Nee. Ik ben zo terug.
Nee !
Waarom ?
Ik weet het niet... Ik kan het niet...
Wat kan je niet ?
Ik heb het gevoel dat ik bij je moet zijn... de hele tijd, je zien...
Waarom doe je zo kinderachtig ? Ik heb nog werk, Hari.
Je hebt gelijk, ik doe kinderachtig.
Momenteel, ben je zo nerveus als Snout.
Als wie ? - Als Doctor Snout.
Hoe weet je...
Ik moet gaan. Als je wil, kan je meegaan.
Maar je zal niet in een pak kunnen met je jurk aan.
Help me, ik kan het niet alleen.
Waarom blijf je me aanstaren ?
Je kan op zijn minst kloppen.
Ik dacht dat ik je met iemand hoorde praten.
Reden te meer.
Dus je had bezoek ? Je behandelt dat mooi af.
Wel, je gaat er niet van dood.
Ik hoop dat je matig bent geweest in het begin.
Verdovende middelen, giffen, barbituraat
Als je hier de clown komt uithangen, kan je evengoed gaan.
Je gaat me niet vertellen dat je het koord of hamer niet geprobeerd hebt ?
Ik veronderstel dat je er geen inktpot hebt ingegooid zoals Luther deed ?
Je hebt haar gewoon ingesloten, op de knop gedrukt, en dat was alles !
Volgende keer moet je niet panikeren.
Probeer het te starten van de gang.
Weet je wat het was ? - Nee.
Maar we zijn erin geslaagd om tenminste een theorie te vormen.
Wie was het ? - Ze stierf tien jaar geleden.
Je hebt zopas de materialisatie gezien van de persoon die je dacht te kennen.
Wat was haar naam ? - Hari.
Dit begon nadat we geëxperimenteerd hadden met X-stralen.
We wilden de oceaan testen,
dus begonnen we een geconcentreerde oppervlakteschoonmaak met hoge intensiteitstralen
Ja, maar dit is...
Je hebt geluk. Deze vrouw is slechts een deel van je verleden.
Stel je voor dat je iets anders gezien had,
iets ongekend in je ervaring, uit de diepte van je ziel.
Ik begrijp je niet...
Blijkbaar had de oceaan onze hersens doorzocht,
van waar het stukjes geheugen uit haalde.
Denk je dat ze zal terugkomen ? - Ja en nee.
Hari de tweede... - Er kunnen er veel zijn zoals haar.
Waarom waarschuwde je me niet ? - Je zou me niet geloofd hebben.
Ik werd bang en gedroeg me niet echt...
Bekritiseer jezelf toch niet.
De bedoeling is het station te vernietigen.
Dit is mijn missie.
Als ik het rapport schrijf, teken jij het dan ?
Wat als zij het contact was waar we zo lang op gewacht hadden ?
De nacht is een gezegende tijd hier.
Om een of andere reden herinnert het me aan de aarde.
Je kan ook altijd repen papier aan de luchtventilator vastmaken.
's Nachts is het net alsof je bladeren hoort ritselen in het donker.
Uitvinding van Guibariane. Zoals alle geniale zetten, is het zo eenvoudig.
Sartorius zei dat we sentimentele dwazen waren,
maar hij heeft zoiets verborgen in zijn kast.
Probeer wat te slapen. We zien elkaar later in de bibliotheek.
Ik heb een lijst van boeken gemaakt voor je.
Snout, ben jij dat ?
Chris, waar ben je ?
Kom hier.
Het is zo donker...
Kom hier, wees niet bang !
De deuren gaan de andere kant open !
Wees niet bang. Ik ben zo terug.
Toen ik zag dat je er niet was, was ik bang.
Hallo, Chris !
Ik kan je amper horen. Waar ben je nu mee bezig ?
Niets.
Sartorius wil ons zien in het lab.
Ja, ben zo bij je.
Chris, wat is er fout met mij ?
Is het epilepsie ?
Dit is mijn vrouw.
Aangenaam.
Hallo.
We hebben op je gewacht.
Ik kon niet sneller weg.
Zijn deze van jou ? - Nee, van Snout.
Voor zover ik kan zien, zijn ze gestructureerd...
Laten we ze "De Bezoekers" noemen.
Terwijl onze structuur op atomen gebaseerd is, is die van hun op neutronen gebaseerd.
Maar een systeem gebaseerd op neutronen zal onstabiel blijken.
Er moet een magnetisch veld buiten Solaris zijn dat ze stabiliseert.
U heeft een prima monster.
Ze is mijn vrouw !
Gefeliciteerd. Ik ben zeer verheugd.
Neem een bloed monster bij uw 'vrouw'.
Waarom zou ik ? - U zult de dingen veel beter begrijpen.
Wat denk jij Snout ?
Ik ben jullie allemaal zat !
Ik heb zuur gebruikt om het bloed te verbranden, maar het herstelt zichzelf.
Zelf herstellend ? Onsterfelijkheid ! Faust's probleem.
Er is geen absorberend katoen nodig.
Bent u gekwalificeerd om een autopsie uit te voeren ?
Ze is mijn vrouw. Begrijpt u dat niet ?
Het is menselijker om op hen te experimenteren dan op de konijnen van de Aarde.
Het zou zijn alsof ik mijn eigen been eraf sneed.
Voelde u pijn toen u door de deur heen stormde ?
Pijn ? Natuurlijk !
Dus als ik u ooit betrap terwijl u iets met haar probeert...
U heeft geluk gehad dat u een emotionele band met ze heeft kunnen opbouwen.
Het voelt misschien goed, maar...
Wat ? Bent u jaloers ? - Misschien.
Nee, u moet zich niet schuldig voelen, ik ben de schuldige.
Als u in een hopeloze kreupele bent veranderd,
kunt u op ons rekenen. Wij zullen uw po legen.
Voor wie bent u schuldig ? - Voor u, onder andere.
Mijn vader heeft het meeste gefilmd. Ik heb stukjes gefilmd.
Weet u...
Ik ken mezelf niet eens. Wie ben ik ?
Wanneer ik mijn ogen sluit kan ik mijn gezicht niet meer voor me halen.
Weet je wie je bent ?
Ja, alle mensen weten dat.
Die vrouw in die witte bontjas, had een hekel aan me.
Zij stierf lang geleden, nog voor wij elkaar ontmoetten.
Hou me niet voor de gek.
Ik weet nog wel dat ik kwam voor een kopje thee,
en dat ze me opdroeg het huis te verlaten.
Dus, vertrok ik direct. Ik weet het nog goed.
Wat is er daarna gebeurd ?
Daarna ging ik weg. Dat was de laatste keer dat we elkaar zagen.
Waar ging je heen ?
Naar een andere stad.
- Waarom ? - Ik werd overgeplaatst.
Waarom nam je me niet mee ?
Je wilde niet komen.
Ja, dat weet ik nog.
Sorry, ik dacht dat je wakker was.
Wat is er ?
De regeneratie-snelheid is lager geworden.
We kunnen ons een uur of drie ontdoen van onze bezoekers.
En dat moet je me midden in de nacht komen vertellen ?
Ik zal je zeggen waarom ik gekomen ben.
Wij dachten dat als de oceaan
onze bezoekers uit ons haalt tijdens onze slaap,
het verstandig zou zijn om ermee te communiceren terwijl we wakker zijn.
- Ja, maar hoe ? - Met rontgenstralen.
Misschien begrijpt het de boodschap en houden de verschijningen op.
Alweer die idiote rontgen-theorie over de grootsheid van de wetenschap.
We combineren de straal met de hersengolven van een van ons.
Je bedoelt mij natuurlijk ? Een vertaling van mijn gedachten ?
En als ik wil dat ze sterft, of verdwijnt ?
Me helemaal bloot geven aan die glibberige massa ?
Het zit al in mijn ziel.
Chris, onze tijd raakt op. Sartorius heeft nog een ander project.
De verdelger. Om uitsluitend neutrino-systemen te vernietigen.
Chantage ?
Ik heb hem ervan overtuigd om te beginnen met een hersenscan.
En nog iets... Vergeet alles maar even.
Morgen ben ik jarig. Jullie zijn uitgenodigd.
- Probeer je het op te lappen ? - Ja.
Niet zo luid, ze slaapt.
Dus ze kan ook al slapen ? Dit loopt heel slecht af.
Wat stel je dan voor ?
Niets. Dus je komt morgen naar de bibliotheek ?
We zetten de tafel neer. Er zijn in ieder geval geen ramen.
Laten we ondertussen naar Sartorius gaan.
Ze slaapt. Stel dat ze ons volgt.
Laat de deur dit keer maar open.
Welke deur ? Het is alleen maar een verschijning.
Ik ben zo terug.
Waar ga je naar toe ?
Vergeef me !
Waarom slaap je niet ?
Je houdt niet van me.
Houd op.
- We moeten praten. - Waarover ?
Ik weet niet waar ik vandaan kom. Weet jij het ?
Waar heb je het over.
Als je het weet en je kunt het me niet zeggen,
kan je dat dan later eens doen, Chris ?
Waar heb je het over ? Ik snap er niets van.
Je bent bang om het te zeggen.
Dus moet ik het wel zeggen.
Ik ben Hari niet. Hari is dood...
ze nam vergif in.
En ik ben iemand anders.
- Met wie heb je gesproken ? - Sartorius heeft het me gezegd.
Wanneer ? Gisteravond ?
Het zou minder pijnlijk zijn geweest als jij het me verteld had.
Mijn god, wat maakt dat uit ?
Hoe heb je al die tijd geleefd ?
Was je verliefd ?
Dacht je ooit aan mij ?
Soms, niet altijd.
Vooral als ik ongelukkig was.
Ik denk dat iemand een spel met ons speelt.
En hoe meer er gespeeld wordt,
hoe slechter het voor je uitpakt.
Wist ik maar hoe ik je kan helpen.
Het meisje, de ander, wat gebeurde er met haar ?
We hadden ruzie. Tegen het einde maakten we veel ruzie.
Ik heb mijn spullen gepakt en ben vertrokken.
Door haar begreep ik het... Daar had ze niet veel woorden voor nodig...
Als je lang genoeg met iemand leeft, zijn er geen woorden nodig.
Ik vond niet dat het zo ernstig was,
maar toen herinnerde ik me dat ik de preparaten in
de koelkast had gelaten en haar het effect ervan had uitgelegd.
Ik werd bang en wilde naar haar toe,
maar ik bedacht dat ze zou begrijpen dat ik haar woorden serieus nam.
Op de derde dag ben ik tenslotte naar haar toe gegaan.
Ze was al dood. Ze had een injectiewondje op haar arm.
Zoals dit ?
Waarom denk je da ze het deed ?
Ik denk dat ze voelde dat ik niet meer van haar hield.
Maar ik houd van jouw.
Chris ! Ik houd zoveel van je.
Ga slapen.
Ik weet niet hoe dat moet.
Het lijkt slapen, maar het is het niet. Het voelt als slapen terwijl je slaapt.
Het komt niet van binnen. Het komt van ver weg.
Het is een soort slaap.
Ik denk dat onze held nu niet opduikt.
- Waarom ? - Misschien heeft hij gasten.
Iedereen is er !
Je bent anderhalf uur te laat.
Wat lees je ?
Dit is rotzooi !
Waar heb ik het gelaten...
Waar in hemels... Hier !
Ze komen 's nachts,
maar nachten zijn er om te slapen.
Dat is het probleem. We zijn de kunst van het slapen kwijt.
Lees jij het maar. Ik ben een beetje opgewonden.
'Señor ik weet maar een ding. Als ik...
Als ik slaap, ken ik geen angst,
geen hoop, geen werk, geen zegen...
Gezegend is degene die de slaap uitvond, die hetzelfde
is voor de herder en de koning, voor de dwaas en voor de wijze.
Diepe slaap heeft maar een nadeel, het lijkt teveel op de dood.
Nog nooit, Sancho, heb je zo mooi gesproken."
Dat is geweldig. Mag ik er nu een paar eigen woorden aan toevoegen ?
Ik stel een toast voor op Snout,
op zijn moed en op zijn plichtsgevoel.
Op de wetenschap en op Snout !
Op de wetenschap ? Het is oplichterij !
Niemand kan dit probleem oplossen. Een genie niet, en een idioot niet !
We hebben geen ambitie om de ruimte te veroveren.
We willen alleen de grenzen van de aarde tot in de ruimte oprekken.
We willen niet meer werelden.
Enkel een spiegel om de onze te zien.
We proberen zo hard contact te maken, maar we zijn gedoemd te mislukken.
We maken onszelf belachelijk door een doel na te streven dat we vrezen.
en dat kunnen we best missen.
De Mens heeft de mens nodig !
We drinken op Guibariane. Als herinnering van een man.
Hoewel hij handelde uit angst.
Nee, Guibariane was niet bang.
Er zijn ergere dingen, dan bang zijn.
Hij stierf omdat hij geen uitweg meer zag.
Hij dacht dat wat er gebeurde, alleen hem overkwam.
Al dat hartverscheurende gejammer is gewoon tweederangs Dostoyevsky.
Wie denk je wel dat je bent om over ons te oordelen ?
Ik weet tenminste waarom ik hier ben.
De natuur heeft de mens geschapen om kennis te vergaren.
Tijdens zijn zoektocht naar de waarheid, hangt de mens af van kennis.
De rest is van geen belang.
Als ik mag vragen, wat doe jij precies op Solaris ?
Wat een vraag !
Naast je afspraakje met je ex lijkt niets hier je te interesseren.
Jouw tijd wordt besteed door dag in dag uit in bed te luieren.
Zie je jouw taak op die manier ?
Je begint te zweven. Volgens mij ben je gewoon lui.
Hou op !
Laten we drinken op Guibariane. - Nee, op de mens !
Wil je zeggen dat hij geen mens was ?
Hou op, Chris ! Het kunnen beter geen ruzie maken.
Het is tenslotte mijn verjaardag vandaag.
Volgens mij kan Chris beter denken dan jullie beide.
Hij is de enige die menselijk handelde in deze onmenselijke omstandigheden.
Terwijl jullie doen alsof het jullie niet aangaat,
en dat jullie bezoekers gewoon een externe vijand is.
Maar jullie bezoekers zijn deel van jullie, ze zijn jullie geweten.
Volgens mij ziet Chris me graag,
maar misschien is het niet echt zo. Misschien verdedigt hij zichzelf gewoon.
Door mij, die leeft, wil hij...
Nee, daar gaat het hem niet om. Het doet er niet toe waarom een mens bemint.
Nee, inderdaad Chris,
jullie zijn het... Ik haat jullie allemaal !
Onderbreek me niet. Ik ben tenslotte een vrouw !
Vrouw ? Je bent niet eens een mens.
Probeer dat toch eens te begrijpen, als je al iets kunt begrijpen.
Hari bestaat niet ! Zij is dood !
Jij bent een reproductie,
een mechanische uiting van de vorm ! Een kopie van het systeem !
Ja, misschien.
Maar... ik word wel een mens !
Mijn gevoel is net zo groot als dat van jullie.
Ik kan al zonder Chris door het leven.
Ik... ik houd van hem.
Ik ben een mens !
Waarom ben je toch zo wreed...
Opstaan, kom overeind !
Mijn beste man !
Niets is makkelijker.
Het is niet handig van ons om ruzie te maken.
We raken onze menselijkheid kwijt, onze waardigheid als mensen.
Nee, je bent heel menselijk, maar ieder op zijn eigen manier.
Daarover gaat jullie ruzie.
Ik hoop dat ik je niet lastig val.
Je bent een goede vent, maar je ziet er verschrikkelijk uit !
Ik ben helemaal op. kan je me helpen ?
Heeft iemand die zijn leven heeft opgegeven,
om de waarheid te vinden achter achter een of ander stom contact,
heeft die niet het recht om af en toe vreselijk dronken te worden ?
Zeker, absoluut.
Geloof jij in onze missie.
Ik blijf nog even op. We mogen niet in slaap vallen.
Ik ga Faust opzoeken in zijn laboratorium.
Onze Faust, Sartorius, zoekt nog steeds zijn remedie tegen onsterfelijkheid.
Terwijl wij...
Stel dat we de ramen open gooien en zo hard mogelijk roepen ?
Denk je dat iemand dat hoort ?
Alleen degene naar wie we roepen ?
Misschien moeten we hem er met berkentakken van langs geven.
Misschien kunnen bidden...
Wat is er aan de hand ?
Volgens mij deed ik de deur dicht... Ze is daar alleen.
Ga verder. Ik voel me een stuk beter. Het station verandert van baan.
Om vijf uur zijn we dertig seconden gewichtloos.
Dus niet vergeten.
Hari !
Vergeef me schat, ik was even in gedachten.
Is er iets aan de hand ?
Nee. Alles is in orde.
Ze dronk vloeibare zuurstof.
Dat deed ze uit wanhoop
Het wordt alleen maar erger.
Hoe vaker ze bij je is, hoe menselijker ze wordt.
- Wat ga je doen ? - Wachten tot ze terug is.
En dan ? Het station achterlaten ?
Chris, ze kan alleen op het station leven.
Wat kan ik nog meer doen ? Ik houd van haar.
Je houdt van wie ? Van haar of het meisje van de raket ?
Ze komt terug. Ze kan wel honderd keer terugkomen.
Verander het wetenschappelijke probleem nu niet in een liefdesverhaaltje.
Ik had al zo'n voorgevoel dat dit slecht zou aflopen.
Je moet haar helpen.
Het is toch afschuwelijk.
Ik raakt nooit gewend aan die voortdurende opstandingen !
Ben ik het ?
Wat... ? Wat... ?
Waarom ? Waarom ?
Nee... ik ben niet...
Niet haar... Niet Hari...
En jij... Wat als jij ook niet...
- Niets zeggen, Hari. - Ik ben Hari niet !
Misschien is jouw verschijning
bedoeld als een marteling. Misschien stuurde de oceaan jou.
Maar je betekent meer voor mij dan de wetenschap ooit zal doen !
- Lijk ik veel op haar ? - Je zou op haar geleken hebben.
Maar nu ben jij de echte Hari.
Zeg eens...
ben ik lelijk ? kan je naar me kijken ?
- Walg je van me ? - Nee.
- Je liegt ! - Houd op !
Ik moet er walgelijk uitzien !
Raak me niet aan !
Ik houd van je !
Hari, wat moet ik doen ?
Niets...
Ik ga niet terug naar de aarde.
We blijven op het station.
Ik ben bang.
De activiteit van de oceaan neemt toe. Misschien door jouw hersenscan.
Als we medelijden tonen schonen we onze ziel op.
Misschien is dat zo.
Lijden maakt het leven grijs en onaangenaam.
Nee, dat geloof ik niet... Ik kan niet accepteren dat...
Wat je niet kan opofferen om te leven, kan een gevaar gaan vormen.
Nee, dat is ook niet waar. Het is gewoon niet waar.
Denk aan het lijden van Tolstoi
omdat hij het onmogelijk vond om van mensen te houden ?
Hoeveel tijd is er inmiddels verstreken ?
Ik kom er niet uit... Help me.
Stel dat ik van je houd.
Liefde kan je voelen,
maar nooit uitleggen. Je kunt het alleen over het principe hebben.
Je houdt van datgene wat je kwijt kunt raken.
Jezelf, een vrouw, je land...
Tot de dag van vandaag, had de mensheid, de wereld, geen weg om naar liefde te reiken.
Er zijn er zo weinig van ons !
Misschien is de reden dat wij hier zijn,
om te begrijpen, voor de eerste keer, mensen als een reden om lief te hebben ?
Hij is opgewonden.
Hoe ging Guibariane echt dood ? Je hebt het nog niet verteld.
Ik vertel het je, maar later.
Guibariane ging niet dood van angst, hij ging dood aan schaamte.
De uitsterving van de mensheid is op zijn hoogtepunt van schaamte.
Mama, ik...
Ik ben twee uur te laat.
Ik weet het. Hoe was je reis ?
Alleen een beetje vermoeiend.
Het gaat weer langzamer. Ik zal het wel oplossen.
Je hebt alle tijd.
Ik weet niet wat er met me aan de hand is...
Ik ben je gezicht helemaal vergeten.
Je ziet er niet goed uit. Ben je gelukkig ?
Gelukkig is ouderwets idee.
Dat vind ik jammer.
Ik voel me alleen.
Waarom doe je ons pijn ?
Waar wachtte je op ? Je had kunnen bellen.
Jij leidt zo'n vreemd leven.
Je ziet er verwaarloosd uit. Je zorgt niet goed voor jezelf.
Hoe ben je zo geworden ?
Wat is dit ? Wacht, ik ben zo terug.
Hari...
Hoe is het ? Voel je nu beter ?
Waar is Hari ?
- Wat is er ? - Er is geen Hari meer.
'Chris, sorry dat ik je moest bedriegen.
Er was geen andere mogelijkheid.
Dit is de beste oplossing voor ons beide.
Ik heb het ze gevraagd. Het was mijn beslissing.
Neem het ze niet kwalijk. Hari'.
Ze deed het voor jou.
Snout, luister...
Rustig nu, Chris.
Hoe was het... ?
De vernietiger. Een explosie van licht en een zuchtje wind.
En dan te bedenken dat we de laatste dagen veel ruzie hadden.
Snout, waarom worden we zo gepijnigd ?
We zijn ons begrip van het heelal kwijt.
De vroegere mens had dat probleem niet. Die vroeg zich niet af waarom...
Herinner je je de mythe van Sisyphus ?
Sinds wij jouw hersenscan gestuurd hebben,
is niet een van de bezoekers teruggekeerd.
Wat er met de oceaan gebeurt, gaat ons begrip te boven.
Er ontstaan eilanden.
Eerst een, toen meer eilanden.
Zeg je nu dat we begrepen worden ?
Zomaar ? In een keer ?
Laten we het hopen.
- Hoe oud ben je ? - 52
Ben je hier lang geweest ?
Je zult mijn dossier wel gelezen hebben.
Voel je na zoveel jaren op het station,
nog wel een band met het leven beneden ?
En zo wil je zeker weten waar het in het leven om gaat ?
Nou niet ironisch worden.
Wie gelukkig is, is niet geïnteresseerd
in thema's als de eeuwigheid.
Dat zijn vragen, die stel je aan het eind van je leven.
We weten niet wanneer ons leven eindigt, daarom hebben we zo'n haast.
De gelukkigste mensen zijn degenen
die zich nooit druk maken om zulke wrede vragen.
We zoeken naar de mening van het leven.
Maar om het leven wat waard te blijven vinden, hebben we mysteries nodig.
Het mysterie van geluk, dood, liefde.
Misschien heb je gelijk. Probeer er maar niet aan te denken.
Daarover nadenken is alsof je weet wanneer je zult sterven.
Dat moment niet kennen, maakt ons eigenlijk onsterfelijk.
In ieder geval, mijn missie zit erop.
En nu ? Terug naar de aarde ?
Beetje bij beetje zal alles wel weer normaal worden.
Ik krijg vast nieuwe interesses nieuwe relaties.
Maar ik zal er nooit meer helemaal in opgaan.
En heb ik wel het recht om de kans
op contact, hoe klein ook, met de oceaan af te wijzen.
waarvan ik probeer ook maar iets te begrijpen ?
Hier te blijven, tussen de dingen die we aangeraakt hebben,
die zich onze adem nog herinneren ?
Waarvoor ? Alleen vanuit de hoop dat ze terug komt ?
Maar ik heb geen hoop.
Ik kan alleen maar wachten.
Wachten op wat ? Ik weet het niet... een nieuw wonder.
Gaat het nu weer ?
Ja, ik voel me best.
Ik denk dat het tijd is om terug te keren naar de aarde.
Is dat uw mening ?
Nederlandse vertaling door leden van N.L.-Subs